Skítugar strengjanærbuxur

Tilraun

Mon, 13 Oct 2008 07:48:17 GMT

Ætlaði að athuga um daginn hvort að manni liði eins og vatnið renni beint í gegn um mann ef maður fengi sér vatnsglas á meðan maður pissaði.

Það var ekki eins.

HDJ

Kúba og Costner

Thu, 25 Sep 2008 17:12:19 GMT

Ég fór einu sinni til Kúbu. Þar var barþjónn á hótelinu sem ég man nú ekki alveg hvað heitir núna, en hann var mjög líkur Kevin Costner. Ég reyndi einhverntímann að benda honum á það, en þá vissi hann ekkert hver Kevin Costner var.

Þarna úti á Kúbu þá voru menn mjög fátækir, ef maður spurði eitthvað út í hvernig þeim þótti í pottinn búið þá sagði fólk samt iðulega, að ef þeir hefðu heilsu þá skipti hitt ekki máli. Ætli það hafi verið einhverskonar kommúnista heilaþvottur? Castro hefur nú lengi verið þekktur fyrir að bjóða upp á úrvals menntunar og heilsuþjónustu. En minna fer fyrir veraldlegum gæðum svo sem, klósettpappír eða rennandi vatni á kúbverskum heimilum.

En umræddur barþjónn (Hr. Costner) var að byggja sitt eigið hús. Ég man hvað mér fannst það ótrúlega töff. Maður sem byggir sitt eigið hús. Maður fokkar ekki í því.

HDJ

Gjörningur

Mon, 22 Sep 2008 03:56:00 GMT

Ég og Svavar Knútur vorum með gjörning síðustu laugardagsnótt sem við settum á youtube.

Gjörninginn má nálgast á þessari síðu. Hann gleður.
Þrýsta hér

HDJ

Gæsaskítur

Fri, 12 Sep 2008 15:49:06 GMT

Mér var hugsað til þess í morgun þegar ég gekk í skólann, að einhverntímann sagði einhver hugsuður að styðsta leiðin á áfangastað væri ávallt beint áfram. En hvernig er það, er ekki til eitthvað svona lögmál sem segir að beint áfram sé ávallt í gegnum gras með gæsaskít í?

Ég og Árni Jónsen úti að borða

Thu, 14 Aug 2008 22:50:30 GMT

HDJ

Miðvikudagur hjá Bödda blús

Thu, 17 Jul 2008 00:16:43 GMT

Böddi blús kemur til með að spila á Höfn í Hornafirði (500 kjell inn, vodki í kók fylgir), nýkominn úr Búrfellsvirkjun þar sem hann og kjellarnir taka á því á virkum dögum. Böddi kemur til með að spila sitt víðfræga acoustic tribute til MetallicA. Í dag skellti hann sér á eina pizzu á Kanslaranum, ók svo beina leið í vinnuskúrinn, mundaði byssurnar, skellti í einn Jack og kók, setti upp húfu að hætti Bubba og lærði Enter the sandman. Eftir það hlustaði hann á Zeppelin og horfði aftur í tímann. En ófáir vita að Böddi er skiggn á liðna atburði.

Hér sést Böddi taka intro að Enter the sandman. Yeah! Osum!

HDJ

Myndir

Sat, 12 Jul 2008 16:13:34 GMT

http://www.facebook.com/album.php?aid=32430&l=244a7&id=617310291

Tékkið á myndum á facebook úr kveðjuhófi Bjarna Gísla

Ælt í strætó

Mon, 09 Jun 2008 22:01:38 GMT

Í morgun, árla, meira að segja samkvæmt eðlilegra manna standard... lagði ég af stað í strætóferð upp í Landsvirkjun á Háaleitisbraut. Þar beið mín rúta kl 7:30 upp í Búrfellsvirkjun þar sem ég vinn.
Hinsvegar lenti ég ég í hremmingum í strætóferðinni. Fyrst þá hirti strætóbílstjórinn af mér námsmanna-strætókortið mitt á þeim grundvelli að það var útrunnið. Óóóó, sagði ég þá og útskýrði að ég hefði ekki vitað það, að ég myndi borga tvo strætómiða næst og redda þessu hið snarasta. Strætóbílstjórinn horfði á mig hálfpírðu auga og sagði eftir stuttan umhugsunarfrest á einhverju sem virtist sambland úr nokkrum tungumálum: "Æ dón belív jú". Nú, eh... hann hafði ekki í hyggju að hleypa mér inn. Alveg alls ekki. Með grátstafinn í kverkunum reyndi ég að útskýra fyrir honum að ég þyrfti að ná rútu og að ég yrði að vera áfram í þessum strætó. Þá keyrði hann á hlemm (næstu stoppistöð) og gerði sig líklegan að henda mér út þar. Whet!? Aftur útskýrði ég málið fyrir honum... að ég gæti ekki tekið annan strætó nema að missa af rútunni og það væri ekki í boði. Ég bauð honum að stökkva út í hraðbanka á leiðinni og redda peningi. Aftur horfði hann á mig samanreknum augum. "Æ DÓN belíf jú". Ég ákvað þá að skipta yfir á ensku þar sem hann virtist ekki skilja lungað af því sem ég sagði. "Do you speak english" spurði ég hann. "Lidle" svarað strætóbílstjórinn... og hreimur hans og látbragð allt bentu til þess að þetta litla sem hann kunni var einmitt orðið Lidle, sem túlkas mátti sem lítið (little). Þá nennti ég ekki þessu rugli og þótti strætó vera farið að seinka úr góðu hófi. Því settist ég niður snúðug og ögrandi. Ef hann ætlaði að henda mér út þá yrði hann að gera það manualt. Það hefði verið viðamikið verkefni því að ég var með tvær troðfullar töskur, laptoptöksu og gítar á bakinu. Bílstjórinn nennti ekki að henda mér út og hélt af stað eftir stuttan tíma. Þá hélt hann áfram að tala við vin sinn á enn óskilgreindu tungumáli. Á stoppistöðinni á undan þeirri sem ég átti að fara út af varð mér virkilega óglatt. Síðan fylgdi vatn í munninn ógleðinni og ég þóttist sjá í hvað stefndi. Ég stóð upp með allar töskurnar og gekk að miðhurðinni. Eftir smá stund stoppaði strætóinn á rauðu ljósi. Perfect, hugsaði ég, nú kemst ég út að æla á gangstéttina, sem er nú virðulegra en að spúa kvöldmatnum í strætó. Ég bankaði á hurðina náhvít og gargaði veikum mætti á stjórann um að hleypa mér út. Þá sáu aðrir strætógestir í hvað stefndi og fóru að garga á bílstjórann um að opna hurðina. En það gerði hann ekki. Hann ætlaði sko ekki að opna hurðina á einhverju sem augsýnilega var ekki stoppistöð. Eftir það sem virtist hálf mannsævi á ljósunum með lokaða hurðina þá ældi ég yfir allt strætógólfið. Sá strætóbílstjórinn sér þá fært að opna loks hurðina. Þar álpaðist ég með allt hafurtaskið út og ældi á gangstéttina (já og smá á töskurnar mínar). Bílstjórinn keyrði hinsvegar strax í burtu og bjóst ég svo sem ekki við öðru af þessum "happafeng" strætóleiðakerfisins. En þá keyrði framhjá ósköp vinaleg og yndæl kona, sem hélt að ég væri að þjást af morgunógleði, og bauðst til að keyra mig það sem eftir var af ferðinni. Með elskulegheitunum vó hún upp á móti manntáfýlu strætóbílstjóranum og ég endurheimti trú mína á náungakærleikinn.
HDJ

Deep thought í boði Heiðu

Fri, 16 May 2008 08:58:49 GMT

Ein vísbending að maður sé að eldast er þegar maður er hættur að hlæja að því þegar einhver talar við sjálfan sig eða gefur frá sér undarleg hljóð sem labbar á götum úti.

Önnur vísbending er ef maður tekur fæðingarártalið sitt og mínusar það við núverandi ártal og fær út tölu sem er hærri en þegar maður gerði það síðast.

Mu ha ha ha!

Sun, 04 May 2008 06:57:48 GMT

Ef ég eignast einhverntímann son þá ætla ég að taka af honum myndir, meðan hann er lítill og ómótaður, í kjól. Seinna þá get ég notað myndirnar til að blackmaila drenginn. "Sonur, farðu út með ruslið. Annars sýni ég öllum strákunum í beknum myndirnar af þér í rósótta kjólnum." Myndirnar kæmu sér líklega einnig vel á öðrum aldursskeiðum. Til dæmis gæti ég sýnt kærustum myndirnar þegar drengurinn væri kominn á legg. Ef mér litist illa á eitthvert kvonfangið þá gæti ég hvíslað að henni að sonurinn hafi raunar fæðst sem dóttir. Að hann væri með Juaves doces, betur þekkt sem testicles at twelve heilkennið.

Ég á allaveganna aragrúa af myndum af litla bróður mínum, áður en hann lærði að segja nei við stóru systur, þar sem hann er kominn í hvílíkt drag. Málaður og læti. Þessum myndum sit ég á eins og ormur á gulli og bíð þess dags er hann heldur brúðarveislu þar sem ég get skellt myndunum á risavaxið breiðtjald.

HDJ

Pirr

Sat, 26 Apr 2008 02:42:18 GMT

Sumir hlutir eru pirrandi. Eins og til dæmis að festa eitthvað í tönnunum. Það er líka mega pirrandi þegar maður nagar neglurnar of langt niður þannig að manni verður illt. Síðan getur maður ekki handleikið hluti því að það rífur í sárin og veldur óþægindum. Hinsvegar er fátt meira pirrandi en að festa nögl milli tannanna þegar maður er í miðjum klíðum við að naga neglurnar niður að kjúku. Það er svona dobbel bömmer.

HDJ

Lilli

Sun, 20 Apr 2008 15:48:58 GMT

Heimiliskötturinn heitir Sólon Íslandus, kallaður Lilli. Sagt hefur verið um Lilla að hann sé líklega fegursta dýr sem nokkurn tímann hefur sleikt skítuga loppu í þessum heimi. Ég er því hjartanlega sammála. Lilli vann hjarta mitt aðeins nokkurra daga gamall. Skjannahvítur og varla stígandi í litlu stilkana sem kallast fætur, skjögraði hann upp að hendi mér og sleikti hana með pínúlítilli bleikri tungu. Allt of ungur og agnarsmár var hann kominn á heimilið í risavaxinni körfu. Regina var ekki sátt. Regína er kötturinn hans Bjarna, sem þrátt fyrir skilyrðislausa ást eiganda síns hefur átt erfitt með að ná saman með nokkru öðru dýri né manni. Gekk hún þungum spennuhlöðnum skrefum í átt að körfunni. Varlega færði hún hausinn alveg upp að litla loðboltanum og þefaði stíft. Skyndilega hvæsti hún þannig að hvítu hárin á kettlingnum stóðu beint aftur á bak. Gin Regínu hefði rúmað allan haus kettlingsins en hann var of lítill til að fatta hversu mikla ógn honum stafaði af slíku látbragði. Ég og Bjarni rákum Regínu burt og næstu daga hleyptum við henni ekki nálægt hvítvoðungnum. Fljótlega var hann orðinn svo stálpaður að hann gat glefsað aðeins í skottið á gamla tríninu og hlaupið svo í burtu áður en hlunkurinn hafði tök á að ná honum. Stundum gerðist hún svo móðurleg að hún fangaði litla vittleysinginn með stórum feitum hrömmum og sleikti hann hreynan. Ég gat ekki annað en tekið því sem persónulegri gagnrýni þegar Regína (sem fúlsaði við klappi frá mér ef hún varð vör við handafnykinn) gekk rakleiðis upp að rassi Lilla og hreynsaði hann af einstakri nostursemi. Þá kom að því að gelda átti litla kvikindið. Ákvörðunin var tekin um það eftir að Jóa hafði verið sýnt eitthvað sem gat varla flokkast undir annað en samkynhneigðan áhuga frá Lilla. Kötturinn virtist kunna því of vel þegar Jói klappaði honum með einkennis sakleysi sínu. Í búri ferðaðist Lilli til dýralæknis. Í búri og punglaus snéri hann þaðan tilbaka. Hinsvegar færðist yfir hann slík taó ró eftir aðerðina að ég hef gjarnan hugsað hvort að flestir karlmenn væru ekki bættir eftir svipaða meðferð. Þegar hér er komið við sögu þá er Lilli ekkert svo lítill lengur. Lilli lætur hleypa sér út (þar sem hann urrar á aðra ketti) og heillar gangandi vegfarendur, lætur gefa sér harðfisk við sérstök tilefni, drekkur vatn úr drjúpandi eldhúskrananum, sleikir á sér þumalinn og er almennt hvers manns hugljúfi. Undanfarið hefur hann tekið upp á því að koma inn í svefnherbergið mitt og hreiðra um sig á rúmjaðrinum eins og soldán. Frá bækistöðinni horfir hann stóískur út í bláinn, milli þess sem hann sleikir feldinn af kostgæfni. Þegar Lilli hefur legið og kúrt í nokkra klukkutíma hættir honum að lítast á blikuna. Þykir honum húsfrúin á Grettisgötunni sofa óeðlilega lengi. Slæmir hann þá loppunni undir sængina þangað til hann lendir á beru baki. Þá krafsar hann létt í flötunn. Húsfrúin stekkur upp, hreytir ónotum í kattarhelvítið, veltir sér inn í sængina eins og frönsk pulsa og heldur áfram að sofa. Að nokkrum tíma liðnum reynir Lilli stundum aðra vakningartilraun. Sú tilraun er minna ýgisfull. Þá slær Lilli framloppunni klólaust létt á kynn svefnpurkunnar. Ef önnur hvor tilraunin ber tímabundinn árangur þá malar Lilli út í eitt, gerir úr sér kúlu og sníkir klapp. Stundum fangar hann hendi manns og sleppir ekki. Stundum nær hann í hendina með framloppunum. Það er allavega öruggt að hann veit hvað hann vill og hvernig á að fá það... og að hann er viðurstyggilega sætur.
HDJ

Eyrnalokkastandur

Tue, 08 Apr 2008 20:38:40 GMT

Ég hannadi helvíti snidugan eyrnalokkastand um daginn. Standurinn hangir uppi á vegg thannig ad eyrnalokkarnir verda ad stofustássi.
Ég er ad selja thá núna ef einhver vill fá sér slíkan. Einfaldur kostar 5000 kr. Sídan er líka hægt ad fá med krókum fyrir hálsfestar, en slíkur kostar 7000 kr (thví thad tekur fáwránlega langan tíma ad setja krókana á).

Semi-plain

Thessi er med hálsfestum ad nedan og hringum ad ofan :)

Ef madur er ódur í skart thá getur madur haft tvo med mad bling

Hérna geta their sem eru ekki sjóndaprir séd mynstrid sem götin fyrir eyrnalokkana mynda

Standarnir geta komid í theim stærdum sem madur vill og einnig er hægt ad sérpanta liti.

Áhugasamir (um standana) hringid í síma 699-5386

HDJ

Nokkur þúsund orð

Mon, 07 Apr 2008 05:25:14 GMT

Aldrei fór ég suður

Slakur á kantinum:

Var til 5 í morgun að laga þessa peysu. Hún var áður eins og kartöflupoki að ofan. En ekki lengur.

Svo fann ég gamlar rauðar Tark buxur inn í skáp síðan ég var á fermingaraldrinum. Þær fengu einnig nýtt líf í sauma-maníunni en náðust því miður ekki á filmu. Í gamla daga kölluðum við vinkonurnar slíkar buxur leggangabuxur, því þær voru svo þröngar að þær voru iðulega komnar langleiðina. Þetta rifjaðist upp fyrir mér þegar að mátun kom.

P.s. Halldís, manstu eftir grænu Tark buxunum þínum? Þær voru heldur betur ágengar. Minnir jafnvel að þær hafi verið ástæða nafngiftarinnar.

Old school spinning tími

Wed, 26 Mar 2008 00:12:06 GMT

Svona tæki ímynda ég mér að kæmi við sögu þegar fólk í gamla daga sagði: ,,Ég er á leiðinni í spinning".